ÇOCUKLUĞUM VARDI BENİM

Saat çiçeğim vardı benim

Acaba saat kaç diye baktığım

Portakal ağaçlarım vardı benim

Çiçeklerinden kolye bilezik dizdiğim

Asmam vardı benim

Yazın üzümünü yediğim

Yağmurlarım vardı benim

Pencereden inceden yağışını seyrettiğim

Toprağım vardı benim

Suyla yoğurup çanak çömlek yaptığım

Küçücük beton köşem vardı benim

Üzerinde seksek oynadığım

Arkadaşlarım vardı benim

Bahçede ip atladığım

Komşularım vardı benim

Bahçeye bakan balkonlarından çene çaldığım

Anneannemle dedem vardı benim

Annemin kovalamasından kaçıp saklandığım

Babam vardı benim

İşten gelince boynuna sarıldığım

İki katlı evim vardı benim

Merdivenlerinden bir aşağı bir yukarı inip çıktığım

Çocukluğum vardı benim

Şimdi mazide kaldı dediğim

GÜLTER ÖZGÜR

ATATÜRK’ÜN RİCASI

Ey milletim,

Ben Mustafa Kemal'im...

Çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim,

Hala en hakiki mürşit, değilse ilim,

Kurusun damağım dilim.

Unutun tüm dediklerimi,

Yıkın diktiğiniz heykellerimi....

            ****

Özgürlük hala,

En yüce değer

Değilse eğer...

Prangalı kalsın diyorsanız, köleler

Unutun tüm dediklerimi,

Yıkın diktiğiniz heykellerimi

            ****

Yoksa, çağdaş medeniyetin bir anlamı,

Ortaçağ'a taşımak istiyorsanız zamanı,

Baş tacı edebiliyorsanız

Sanatın içine tüküren adamı,

Unutun tüm dediklerimi,

Yıkın diktiğiniz heykellerimi.

 ****

Yetmediyse, acısı, şiddetin, savaşın,

Anlamı kalmadıysa

Yurtta sulh, dünyada barışın,

Eğer varsa ödülü, silahlanmayla yarışın,

Unutun tüm dediklerimi.

Yıkın, diktiğiniz heykellerimi.

****

Özlediyseniz fesi, peçeyi,

Aydınlığa yeğliyorsanız, kara geceyi,

Hala medet umuyorsanız

Şıhtan, şeyhten, dervişten,

Şifa buluyorsanız,

Muskada, üfürükçüden...

Unutun tüm dediklerimi.

Yıkın, diktiğiniz heykellerimi.

****

Eşit olmasın diyorsanız, kadınla erkek,

Kara çarşafa girsin diyorsanız,

Yobazın gazabından ürkerek...

Diyorsanız ki, okumasın

Kadınımız kızımız;

Budur bizim alın yazımız...

Unutun tüm dediklerimi...

Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

****

Fazla geldiyse size, hürriyet, cumhuriyet...

Özlemini çekiyorsanız,

Saltanatın, sultanın...

Hala önemini anlamadıysanız,

Millet olmanın...

Kul olun, ümmet kalın,

Fetvasını bekleyin, şeyhülislamın...

Unutun tüm dedillerimi,

Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

RAHAT BIRAKIN BENİ...

Süleyman Apaydın

Ben Hercai Menekşeyim

Arpa çiçeklerini

Nergisleri koklayarak

Bulurum yolumu

İlkbaharda otururum

Portakal ağaçlarının altına

Çiçeklerinden kolye

Bilezik yapmaya

Ben hercai menekşeyim

Bahar gelince rengarenk açarım

Gün olur menekşelerin rengine

Kapılır giderim öylesine

Yaz gelince

Yaseminler, hanımelleri

Alır götürür beni

Deniz kenarına

Dalgaların sesini dinlemeye

Eylül’de ağaçların yaprakları

Tabiatın binbir rengine bürünür

İnceden bir rüzgar

Savurur saçlarımı sağa sola

Sonbahar, kış geliyormuş

Kimin umurunda

Sıcacık sobamın başında

Bakarım penceremden

Yağan yağmura

Karın beyazına inat

Renk renk yünlerden

Örerim örgülerimi,

Mavili, yeşilli, sarılı

Ben hercaiyim hercai

Bahar gelince yeniden açarım

Hayat dolarım, neşe dolarım

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

İSTANBUL'U DİNLİYORUM

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı 

Önce hafiften bir rüzgar esiyor; 

Yavaş yavaş sallanıyor 

Yapraklar, ağaçlarda; 

Uzaklarda, çok uzaklarda, 

Sucuların hiç durmayan çıngırakları 

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.                      

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; 

Kuşlar geçiyor, derken; 

Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık. 

Ağlar çekiliyor dalyanlarda; 

Bir kadının suya değiyor ayakları; 

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.                      

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; 

Serin serin Kapalıçarşı 

Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa 

Güvercin dolu avlular 

Çekiç sesleri geliyor doklardan 

Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları; 

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.                      

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; 

Başımda eski alemlerin sarhoşluğu 

Loş kayıkhaneleriyle bir yalı; 

Dinmiş lodosların uğultusu içinde 

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.                      

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; 

Bir yosma geçiyor kaldırımdan; 

Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar. 

Birşey düşüyor elinden yere; 

Bir gül olmalı; 

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.                      

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; 

Bir kuş çırpınıyor eteklerinde; 

Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum; 

Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum; 

Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından 

Kalbinin vuruşundan anlıyorum; 

İstanbul'u dinliyorum.                      

                                 Orhan VELİ

Sevgili, sırlarına eren gönül nerde?

Sözlerinin tekini duyan kulak nerde?

Gece gündüz serilirsin de karşımıza:

Yüzünü bir kez gören mutlu göz nerde?

ÖMER HAYYAM

AYRILIŞ

Bakakalırım giden geminin ardından;

Atamam kendimi denize, dünya güzel;

Serde erkeklik var, ağlayamam.

ORHAN VELİ

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,

Yitirmiş öpücükleri,

Payı yok, apansız inen akşamdan,

Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,

Seni, anlatabilsem seni...

Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır

Üşüyorum, kapama gözlerini...

AHMED ARİF

Seni tanımak kolay değil!...

Aramıza ördüğün ağa bak,

Yazık, ulaşamıyorum sana.

Bir bilmecesin sanki,

Anlamak zor seni.

Bazen sevgi dolusun,

Sevdanı, gözlerinden kalbime

Yağmur gibi yağdırıyorsun.

Bazen de öfke dolusun,

Gözlerinde şimşekler çakıp

Ruhunda fırtınalar kopuyor.

Bana öyle bakma,

Bakışların korkutuyor beni.

Seninle yaşamak, seni içimde yaşatmak

Ne kadar da zormuş,

Bunu yeni anladım.

Hadi, söyle bana sen nasıl birisin?

Yüreğin kocaman, için sevgiyle mi dolu;

Yoksa öfkeyle, nefretle mi dolu.

Anlat; geçmişini, geleceğini, hayallerini,

Umutlarını, korkularını, heyecanlarını

Anlat ki ben de sana elimi uzatıp tutabileyim.

Bir daha bırakmayayım, hep yanında olayım.

Birlikte güzel bir yaşam sürelim.

kalbimin derinliklerinde yanan alevin notaları,
yitip giden sevdamın gözyaşları,
kimbilir ki ne zaman
bir daha geri döner
aşkımın ilk kıvılcımları
rengi solmuş fotoğrafların
arasından buldum
bir zamanlar
gözlerimizin içinde eriyip gittiğimiz
günlerin resmini
içim yandı ahhh