Hafızam beni yanıltmıyorsa bu yeleği 1982 yılında gittiğimiz Sandıklı’da iken örmüştüm.Otelde ben bu yeleği örerken etrafım modelini almak için rica eden bayanlarla sarılmış durumdaydım.
Hey gidi günler hey!…
Bu yelek insanı hastayken çok da güzel ısıtır.Vücudunu dinlendirir.Yeniyken eş dost gezmelerine giymiştim.Eskiyince de evde giymeye başladım.
Yeleğin ipi ince tiftik yündü ve tek kat örmüştüm.O zamanlar gençlik varmış, sabrım bu konuda sonsuzmuş.Şimdi olsa aynı iple aynı ince şişle aynı yeleği mümkün değil öremem.Kalın ip, kalın şişle olanı bile örmem iki senemi aldı.Böylesini herhalde hiç bitiremem.
Bu da yeleğin modelinin yakın çekim görüntüsü.
Bunu da modeli daha rahat uygulayabilmeniz için ördüğüm küçük parçanın resmi.
Hadi size kolay gelsin.Bir ara modelin örülüş biçimini ayrıntıları ve fotoğrafları ile birlikte anlatırım.
